Podstawowe grupy roślin stosowanych w architekturze krajobrazu
Podstawą kształtowania krajobrazu są rośliny – można powiedzieć, że s jego głównym budulcem. Spotyka się ogromną różnorodność zarówno w przypadku roślinności naturalnie występującej jak i tej wprowadzonej przez człowieka w określonych celach. Ma to szczególne znaczenie w miastach, gdzie rośliny pełnią istotną rolę kształtowaniu przestrzeni życia człowieka, w warunkach mocno zmienionych i trudnych pod względem klimatycznym i ekologicznym .
W zależności od przyjętych kryteriów można wyróżnić wiele grup roślin.
Ogród często wnika do mieszkań w postaci ukwieconych loggii i tarasów, ogrodu zimowego. Stanowi formalne i funkcjonalne przedłużenie mieszkania. Prosta kompozycja ogrodu, gdzie zastosowano murki, tarasy, rabaty kwiatowe i trawniki, była niejako przełamana delikatnymi formami roślin i smukłymi drzewami. Drzewa podkreślały główne wejścia, podział przestrzeni, układ dróg.
Ogród romantyczny poprzez swoja różnorodność kompozycji miał oddziaływać na uczucia i nastroje zwiedzających. W tej epoce za najistotniejsze uważano nieregularność, nagłą zmienność, a także niezwykłość i surowość. W ogrodzie efekty malowniczości można było uzyskać przez występowanie ruin wśród bujnej roślinności lub skalistych urwisk w połączeniu z łąkami albo zestawienie ściany lasu i płaskiej tafli jeziora. Malownicze było również zestawienie budowli w stylu gotyckim z naturalnym krajobrazem. 
Zmiana geometrycznej kompozycji ogrodu na swobodną, krajobrazową dokonywała się powoli, niejako pod presją sztuki (zwłaszcza malarstwa) i literatury europejskiej, a także zafascynowania dalekowschodnią sztuką ogrodową. W kompozycji ogrodu regularna i geometryczna przestrzeń zmieniona została na układ oparty na pięknie naturalnych form. Strzyżone ściany szpalerów, geometrycznie formowane drzewa i kwatery boskietów zastępują swobodne grupy drzew, klomby, gaje i pojedyncze drzewa.