Ogrody renesansowe
Przestrzeń ogrodu renesansowego zorganizowana była według osi kompozycyjnych. Dominantą układu był budynek mieszkalny, a cały ogród był mu podporządkowany.
Elementy małej architektury (loggie, eksedry, otwarte galerie) podkreślały powiązanie pałacu czy willi z ogrodem i otaczającym krajobrazem. Ogród był geometryczny, podzielony zgodnie z zasadą ad quadratum lub złotego podziału odcinka – na kwadraty i prostokąty wypełnione roślinnością, wodą i rzeźbami. W ogrodzie wyróżnić można było poszczególne jego elementy zróżnicowane pod względem formy i funkcji. W ogrodzie wydzielono przestrzeń prywatną i ogólnie dostępną, ozdobną i użytkową. Istotnym elementem ogrodu ozdobnego był parter ogrodowy. Rozplanowany jako kwadratowa kwatera, którą wypełniał ornament ze strzyżonego bukszpanu, a przestrzeń pomiędzy nim zajmowały kwiaty lub kolorowe kruszywo. W ogrodach powszechnie stosowany był labirynt. Na parterach, murach oporowych, balustradach i w otoczeniu fontann często ustawiano donice z roślinami cytrusowymi. Bardzo ciekawym elementem były altany budowane w koronie drzew. W ogrodach sadzono rośliny krajowe.