Ogrody XX w.
Ogród często wnika do mieszkań w postaci ukwieconych loggii i tarasów, ogrodu zimowego. Stanowi formalne i funkcjonalne przedłużenie mieszkania. Prosta kompozycja ogrodu, gdzie zastosowano murki, tarasy, rabaty kwiatowe i trawniki, była niejako przełamana delikatnymi formami roślin i smukłymi drzewami. Drzewa podkreślały główne wejścia, podział przestrzeni, układ dróg.
Na przełomie wieków w głowach projektantów zrodziły się nowe pomysły. Zamiast bylinowych rabat i kompozycji roślinnych pojawiła się idea przestrzeni otwartej dla człowieka ku jego wygodzie i rozrywce. Realizacje ogrodów w nowym stylu łączyły miejsca o różnorodnych funkcjach publicznych. Podstawowymi założeniami były użyteczność i funkcjonalność, wykorzystanie przestrzeni dla rekreacji oraz unikanie planów osiowych i monumentalizmu. Ogrody łączyły abstrakcyjne kształty z dalekim pejzażem, przywołując ponadczasową prostotę osiemnastowiecznych parków krajobrazowych. Tworzono niezwykle płynne krajobrazy, wykorzystując duże grupy tropikalnych roślin.